در اين باره ، روايات فراوانى وجود دارد ، از آن جمله ، روايت جابر است كه از پيامبر صلى الله عليه و آله دربارهء اولى الأمر پرسيد و ايشان نام دوازده امام را بردند . « 1 » اشكال دوم : اولى الأمر ، مرجع حل اختلاف نيستند ؛ چون خداوند در قسمت دوم همين آيه مىفرمايد : اگر نزاعى رخ داد ، به خدا و رسول ارجاع دهيد و نفرمود به اولى الأمر مراجعه كنيد . نقد و بررسى : اين تنازع ، شامل هر نوع اختلافى نيست ؛ بلكه منظور اختلاف در مورد فهم و درك احكام و معارف الهى است كه فقط بايد به خدا و رسول ارائه شود و اگر اولى الأمر هم حرفى بزنند ، برداشتى از كلام خدا و تعليمى از پيامبر صلى الله عليه و آله است . اتفاقاً در آيهء 83 سورهء نساء ، خداوند ، حوادث مربوط به مسائل جارى ، مثل : ايمنى ، وحشت و . . . را به رسول و اولى الأمر ارجاع مىدهد . پس در آيهء اولى الأمر ، به مسائل دين و احكام الهى مربوط مىشود و پاسخ اهل بيت ، جنبهء طولى دارد و در حقيقت ، همان پاسخ قرآن و پيامبر است . چهار . آيهء تبليغ « يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ » ؛ « 2 » اى پيامبر ! آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده ، ابلاغ كن و اگر نكنى ، پيامش را نرسانده‌اى و خدا تو را از گزند مردم ، نگاه مىدارد . آرى ، خداوند ، گروه كافران را هدايت نمىكند . اين آيه ، در اواخر عمر شريف پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد و به پيامبر صلى الله عليه و آله اصرار فراوان دارد كه : حتماً بايد رسالت خداوند را به مردم برسانى و اگر اين كار را نكنى ، در حقيقت ، رسالت خداوند را اصلًا نرسانده‌اى ! در ادامهء آيه نيز آمده كه خداوند ، تو را از « گزند » مردم ، محافظت مىكند . پس چون به كلّ رسالت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بستگى دارد ، بايد امر

--> ( 1 ) . تفسير نور الثقلين ، ج 1 ، ص 499 . ( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء 67 .